6 juli 2010: De kop is er af!
Voor de meeste mensen zal 6 juli 2010 in de boeken gaan als de dag dat we de finale van het WK bereikten. Voor mij heeft het nog een andere betekenis: ik heb mijn eerste race uitgereden!
Een ingelaste race op Assen, midden in de week. Dat betekent vroeg opstaan. Even na vijven stond ik al onder de douche en om half acht stond ik in de pitbox, waar de mannen van de 105 Workshop de auto's al hadden klaar staan.
Een racedag bestaat uit een vrije training, een kwalificatietraining en twee races 12 ronden. Om negen uur ging ik de baan op, en de auto leek het goed te doen. Echter, in het derde rondje begon de auto in te houden en te stotteren. Verderop in de 3e ronde heb ik de auto langs de kant moeten zetten en ben ik teruggesleept naar de pitbox. K*T! De auto had sinds de eerste racedag al dit probleem, maar een paar weken geleden dachten we het opgelost te hebben. Met man en macht, een hoop gepuzzel, gevloek en gesleutel werd er aan de auto gewerkt. Onderdelen werden bij de Brezan gehaald, nieuwe stroomdr aden naar de brandstofpomp getrokken, etc. Ondertussen zag ik de kwalificatietraining en de eerste race aan mijn neus voorbij gaan. Uiteindelijk bleek de brandstofpomp wel te werken, maar kwam er geen benzine bij de motor aan! Waarschijnlijk zoog de pomp in de tank lucht in plaats van benzine aan. Na de slangen van de brandstoftank te hebben vervangen, liep de motor weer! Inmiddels was het een kwartier voor de start van de 2e race. Ik heb snel achterop het paddock (parkeerplaats voor de teams) een paar rondjes gereden om te kijken of het allemaal bleef werken, en vervolgens naar de startopstelling gereden. Zou het dan toch?
De baan op en een rondje rijden naar de startrij: omdat ik de eerste race niet gereden had, startte ik achteraan, samen met een BMW Z4M. Een BMW, maar je rijdt toch in een klasse met alleen italiaanse auto's? Ja, dat klopt, maar in onze race startten 3 groepen: de toerklasse (snel spul, met veel vermogen), de BMW Compacts en de Squadra Italia. Voor mij stonden een aantal BMW Compacts. Die moest ik kunnen hebben, dacht ik in al mijn zelfoverschatting.
De start verliep in 2 groepen: eerste startte de toerklasse, en een paar seconden later de rest van het veld. Toen de man met de rode vlag, die de twee groepen scheidt, wegliep en het rode startlicht aanging, ging het toerental van alle auto's omhoog, en mijn hartslag navenant. Het rode licht ging uit en het hele veld vertrok. De BMW naast mij ging er als een speer vandoor en had voor de eerste bocht al mij en de BMW Compactjes voor mij verschalkt. Ik kon achter de BMW's aansluiten en het eerste bochtengedeelte zat ik er aardig bij. Alleen bij het verlaten van dat gedeelte verschakelde ik mij en v erloor ik tijd op mijn voorligger.
Na een paar bochten was ik weer wat op hem ingelopen, maar achter op het circuit bleek de combinatie van zelfoverschatting en te weinig rondjes gereden hebben fataal. In een bocht naar links remde ik te laat en te weinig en ik stuurde te veel in. De achterkant brak uit en ik belandde spinnend in het gras. De voorliggers verdwenen in de verte en ik kon weer opnieuw beginnen. Ik kon echter niet meer inlopen op mijn voorgangers: ik reed te slordig en werd afgeleid door een rammelend geluid in de auto. Het leek erop dat er een stuk gereedschap in de auto was blijven liggen. Na de race bleek dat ik in alle haast om te vertrekken voor de start mijn gordels niet strak genoeg had aangetrokken en de gespen tegen het plaatwerk aan rammelden. Ik reed een eenzame race, werd ingehaald door het snelle spul en tot mijn schaamte ook een paar auto's uit mijn eigen klasse. Uit de rondetijden bleek ook dat ik langzamer reed dan in de ochtend: toen reed ik 2min19, 's middags reed ik 2min26. Met de tijden van de ochtend had ik in de race wel in het veld mee kunnen strijden.
Maar goed, dat is allemaal minder belangrijk: het belangrijkste is dat de auto weer rijdt en ik een race heb uitgereden. To finish first, you first have to finish! Dat laatste is bereikt, nu gaan we werken aan het eerste.
Groeten Pieter.
Lastige start en een goede finish.
Verslag door: Eric van t Oever
Datum: 10-5-2010
De auto was gerepareerd en op tijd klaar. Met alle vertrouwen dat het deze race beter zou gaan was het al op donderdagavond richting Zandvoort voor race 2 van het Squadra Italia kampioenschap.
Volgens de weermannen zou het een erg natte dag gaan worden. Wat racen betreft vind ik dat wel super, maar alles daaromheen is dan wel een stuk minder leuk.
Inschrijven en keuren ging nog droog maar daarna vielen er soms een paar drupjes.
Vrije training:
De baan was wel nattig maar de regen zette nog niet door dus de vrije training op slicks gestart. Onwennig na bijna een jaar niet gereden te hebben, en dan met erg vuile banden(pick-up) en een half opdrogende baan viel het niet mee om vertrouwen te krijgen. Uiteindelijk een 7de tijd gezet maar niet met een lekker gevoel.
Snelste tijd: 2:17:804
Kwalificatie:
Het leek er in eerste instantie op dat de hoeveelheid regen die af en toe viel nog wel slicks de beste keuze lieten zijn. Echter een kleine 10 minuten voor de start kwam er toch een flinke bui waardoor we snel zijn gewisseld naar TOYO R888. Ondanks dat de beide achterste banden op waren (Ik moet echt nieuwe kopen, zie foto) was dit de betere keus. Alleen de allerlaatste ronde had op slicks een betere tijd kunnen brengen.
De wisselende omstandigheden maakten het nog steeds erg lastig, overal bakken met onderstuur, maar ook wel weer lekker glijden en schuiven. Spannend werd het toen de voorwielen blokkeerden bij het aanremmen van de Tarzanbocht. Ondanks de natte baan staat de snelheidsmeter daar net boven de 180 Km/h. Rem je dan op de natte baan iets te wild dan blokkeren de wielen, de auto lijkt dan zelfs minder weerstand te krijgen en nog meer snelheid op te bouwen. Kan natuurlijk ook komen omdat de grindbak, bandenrij, vangrail en uiteindelijk de reclameborden erg snel dichtbij komen. Zelfs de rem loslaten brengt de wielen niet opnieuw aan het rollen dus de enige optie is de grindbak in te glijden. Het lukte om helemaal bovenin te komen en bovenlangs de grindbak de kwalificatie te vervolgen en zonder serieuze schade. Uiteindelijk een 3de tijd en startplek voor race 1 wat beter was dan verwacht omdat het gevoel van in controle zijn er nog niet was.
Snelste tijd: 2:24:053
Race 1:
Nog steeds twijfel over wat te doen met de banden en besloten om op de TOYO R888 te blijven staan. Dat was maar goed ook want de race werd de natste van de dag. Voor de start voornamelijk de gedachten op wat te doen als ik met veel onderstuur ergens naast de baan zou schuiven. In de opwarmronde mijn best gedaan om wat warmte in de banden te krijgen, maar starten vanaf plaats 3 verliest denk ik alle warmte weer voordat alle 45 starters stil staan.
De start was dan ook matig. Direct te veel wheelspin en ik moest van het gas om grip te krijgen. Dit lukte en met de power die ik toen op de baan kon krijgen pakte ik zelfs een positie en lag ik tweede. Dit kon ik de eerste ronde met moeite vasthouden waarna er na een crash van een MX5 bij het opkomen van het rechte stuk CODE60 was. Onder Code 60 werd ik ingehaald en lag dus 3de. Het duurde vrij lang voor de troep opgeruimd was, ik verwachte snel einde code 60 en hield de baanposten goed in de gaten. Bij het passeren van post 5 was code 60 nog uit, 50 meter verder zie ik de op nummer 5 liggende Giulia snel aankomen en concludeer dat we weer mogen racen en hij de vlag op post 5 binnen heeft zien gaan. Ik geef dus gas, heb hem half naast me in de Hugenholz maar hij breekt uit. Dus geen last meer van hem. Tevens lukt het me om buitenom te gaan bij mijn voorligger en opnieuw de tweede plaats te pakken. De druk is echter enorm hoog in iedere bocht verlies ik tijd door het enorme onderstuur wat uiteindelijk buiten de baan glijden oplevert in de Gerlachbocht. Ik verlies een paar posities maar kom wel opnieuw zonder schade weer op de baan. Vervolgens verlies ik iets verder op in het Scheivlak nog een plek waarna ik als 5de finish. Snelste tijd: 2:27:019
Race 2:
Hilbert was het ook opgevallen dat ik bakken met onderstuur had. Hij adviseerde om de auto op een stukje uitspoor te zetten maar mijn ervaring daarmee zijn erg slecht. Insturen is dan inderdaad beter maar de auto wordt zo moeilijk under braking. Wat ik me wel realiseerde tijdens het gesprek is dat de dempers nog steeds keihard staan! En besluit om die nog snel even zachter te zetten. Arjan aan de krik, Ben met de schroevendraaier en ik onder de auto klaren de klus en staan op tijd bij de vooropstelling.
De start vanaf plek 5 verliep goed. Het leek erop dat ik twee plaatsen kon pakken maar ik werd geblokt waardoor ik maar 1 plaats kon pakken. Ik zat vol onder druk en zag in de spiegel alleen maar andere deelnemers. Met achterbanden zonder profiel had ik niet voldoende grip en viel terug tot zelfs plaats 7. Maar gaandeweg ontstond een klein droog spoor waardoor mijn banden weer werkten, de auto was met zachtere dempers duidelijk beter en kon ik weer 2 plaatsen goedmaken. Dus als 5de over de finish en de derde snelste raceronde neergezet. Het gevoel was de laatste ronden weer terug dus met een goed gevoel dat de auto er weer staat en zelfs een kleine bokaal het weekend afgesloten. Jammer dat de volgende wedstrijd pas 8 Augustus is, maar ik zie er nu al weer naar uit. Tot dan!
